وبلاگ تحلیلی اجتماعی بندر دیر

جلالیان این همه نداشته های ما را چاره ای کند

انتخابات مجلس به پایان رسید و صحت دور دوم ان نیز رسما توسط شورای نگهبان اعلام شد و دکتر جلالیان بعنوان نماینده سه شهرستان مهم استان انتخاب شد .چرایی انتخاب جلالیان نیاز به ساعتها بحث و گفتگو دارد که در این مجال کوتاه نمی شود به ان پرداخت.قیصر صالحی پس از چهار سال نمایندگی بحث برانگیز دوباره عزم خود را جزم کرده بود برای یک چهار سال دیگر.سوال .ایا عملکرد قیصر صالحی انقدر مثبت نبود که مردم دوباره به او اعتماد کنند؟اگر بخواهیم منصفانه به این سوال پاسخ دهیم باید خیلی از واقعیت ها را هم بازگو کنیم.واقعیت امر این است که حجم کارهای انجام شده در زمان قیصر صالحی پس از انقلاب بی سابقه بوده تنها قانون دو درصد فروش نفت و گاز خود به تنهایی می تواند شاهدی برا ین ادعا باشد.قیصر با بزرگترین بد شانسی زندگی اش روبرو شده بود و ان هم این بود که قیصر نمایندگی مجلس را از کسی تحویل گرفته بود که عملا هشت سال دیر و کنگان و جم را را راکد نگه داشته بود .هشت سال دوره نمایندگی اقای جاجیانی از بدترین دوران برای این سه شهرستان بوده.کارهای کوچک قیصر هر چند در نظر مردم این منطقه نسبت به زمان اقای حاجیانی بزرگ جلوه می کرد اما ان قدر کافی نبود که مردم دوباره به او اعتماد کنند .صالحی در حالی نمایندگی مردم این منطقه را قبول می کرد که این سه شهرسان در هشت سال قبلش نماینده ای نداشتنند.قیصر در حالی این نمایندگی را تحویل گرفته بود که قالب های قانونی سفت و محکم شده بودند و قیصر نیز انقدر نفوذ نداشت که بتواند به این راحتی این قانون ها راتغییر بدهد.گاز کشی به تمام ایران انجام شده بود خط های اصلی انتقال گاز به تر کیه و استان های ایران از میان زمین ها مردم این منطقه گذشته بود ولی مردم صاحب گاز نبودند(بحث اقتصادی و به صرفه بودن گاز کشی را نادیده بگیرید)قاعدتا قیصر دیگر هیچ برگ برنده ای نداشت. بیمارستان 96 تختخوابی دیر نزدیک به ده سال از ساخت ان گذشته بود و قیصر دیگر نمی توانست کاری بکند حتی با هزینه شخصی خودش هم نمی توانست چون زیر ساخت های این کار باید 8سال قبل از قیصر انجام می شد.قانون های تامین نیرو وزارت نفت استان های اطراف بوشهر را هم بومی بوشهر محسوب می کردند و این قانون زمان اقای حاجیانی تصویب شده بود و قیصر در ان حد نبود که قانونی که در کشور جا افتاده بود را تغییر دهد.به دلیل روابط نه چندان خوب اقای حاجیانی با وزیر وقت کشور مشرو عیت عسلویه بعنوان بخش و شهرستان به تاریخ واگذار شد .زمین های کشاورزی مردم در دیر و بخصوص شهرستان جم منابع طبیعی گرفته بود .زمین هایی که یک عمر پدران و اجدادشون در انها کار می کردند و منابع طبیعی مثل اب خوردن این زمین ها را تصرف کرد مردم محروم منطقه دستشون به جایی بند نبود و نماینده ای هم نداشتنند تا از انها دفاع کند و شخصا خودشون به تهران رفتنند و وزیر وقت کشور به دلیل روابط نه چندان خوبش با نماینده ی قبلی (اقای حاجیانی)جواب قانع کننده ای به مردم نداد.و حتی نامه ای که قبلا خودش تایید کرده بود رو هم رد کرد.در مورد راه و بهداشت و در مان نیز به همین صورت.خوب بنگریم می بینیم قیصر یک مرد سیاسی نبود که بتواند بار این همه مشکلات را بر دوش بگیرد .قیصر یک معلم ساده بود. قیصر هیچ وقت نمی توانست مرد قهرمان این سه شهرستان شود ولی نسبت به هست سال قبلی قیصر یک قهر مان بود .چون اقای حاجیانی بزرگترین روستاهای شهرش که در مجاورت انها بزرگ شده بود رو هم فراموش کرد و وقتی از ایشون در مورد رسیدگی به وضع راه این روستاها که در مجاورت هم نزدیک به 30کیلومتر می شوند پرسیده شد گفت من نمی دانم این روستاها کجاست .امروز دکتر جلالیان با سابقه چند ساله زندگی در پایتخت و اشنا بودن به پیچ و خم های اداری چشم امید مردم دیر کنگان و جم هست .امید واریم جلالیان این همه نداشته های ما را چاره ای کند..............اردیبهشت ۸۷